|
Aslında ne kadar da yanlış tanıyorsunuz onları.
Onları, yani sokak köpekleri deyip geçtiğiniz sokaktaki
dostlarımızı.
Dünyayı bir tek insanlara aitmiş gibi görüp, her gece ses
çıkarıyorlar, çocuklarımıza saldırıyorlar, bizi ısırıyorlar,
bahçemize çiş yapıyorlar diye, yaşam haklarını ellerinden
aldığınız, duygularını, hislerini, canlarını hiçe
saydığınız, acımadan, dövdüğünüz, taşladığınız, öldürdüğünüz
dostlarımızı.
Onların istediği ise, sadece yaşamlarını sürdürebilmek.
İnsanlarla dost olabilmek, onlarla oyun oynamak. Yeri
geldiğinde, deprem enkazlarında canlıları buluyorlar,
çocuklarımızı zehirleyen eroini buluyorlar, hırsızları
kovuyorlar diye aldığınız, işiniz bitincede utanmadan,
yüzsüzce sokağa ve ölüme terkettiğiniz dostlarımızı.
Ne kadar da yanlış tanıyorsunuz onları. Oysa ki, bir parça
yemek, bir yudum su ve biraz sevgi için size tüm sevgilerini
ve dostluklarını verirler.
Ama siz? Dövüyorsunuz, taşlıyorsunuz, çocuklarınıza laf
dinletmek için onları bir canavar gibi gösteriyorsunuz. Ve
sizin bu hayvanlığınızdan korkup, insanlara güvenini
yitirip, acaba zarar mı verecek diye düşünüp sizi
ısırdığında şaşırıyor ve sonra öldürülmelerini içinize
sindiriyorsunuz.
Farkında mısınız? Asıl tehlikeli olan, asıl katil olan
sizlersiniz? |
